طلا نفس‌گیر عقب نشست؛ روند صعود دست‌نخورده ماند

چرا این‌قدر افت کرد

هفته با فضای ریسک‌گریزیِ ناشی از تنشِ ایران و تحریم‌ها شروع شد، اما در ادامه بازارها به سمتِ ریسک‌پذیری چرخیدند؛ سهامِ آمریکا مثبت بسته شد و شاخصِ دلار قوی‌تر ظاهر شد. این ترکیب برای طلا سیگنالِ منفی بود چون هم تقاضای پناهگاهیِ کوتاه‌مدت کم‌رنگ شد و هم دلارِ قوی‌تر فشارِ قیمتی وارد کرد.

افتِ شدیدِ نفت هم بخشی از داستان است؛ نگرانی از عرضهٔ انرژی کم‌رنگ‌تر شد و این خودش نشانه‌ای از فروکشِ موقتِ ترسِ ژئوپلیتیک بود. در چنین شرایطی طلا که هفته‌ها بارِ صرفِ ریسک را حمل می‌کرد، طبیعتاً اصلاح کرد.

> بازار هفته را با ترسِ جنگ شروع کرد و با آرامشِ نسبیِ ریسک‌پذیری تمام کرد.

نقشهٔ تکنیکال

روندِ چندهفته‌ای صعودی دست‌نخورده باقی مانده و SMA20 هنوز زیرِ قیمتِ فعلی قرار دارد، یعنی افتِ این هفته بیشتر شبیهِ اصلاح است تا تغییرِ روند. با این حال بستنِ نزدیکِ کفِ دامنهٔ هفتگی هشدار می‌دهد که مومنتومِ کوتاه‌مدت ضعیف شده است.

قیمت همچنان در بخشِ بالاییِ دامنهٔ سه‌ماهه معامله می‌شود، فاصلهٔ زیادی تا حمایتِ اصلیِ پایین‌تر باقی است. اگر SMA20 از دست برود، احتمالِ عمیق‌تر شدنِ اصلاح افزایش می‌یابد اما ساختارِ کلی صعودی می‌ماند.

چشم‌انداز هفتهٔ پیشِ‌رو

تقویمِ آمریکا سنگین است: ISM تولید و خدمات، JOLTs و در نهایت گزارشِ اشتغالِ ماهانه در پایانِ هفته. این داده‌ها مسیرِ انتظاراتِ نرخِ بهرهٔ فدرال‌رزرو و در نتیجه قدرتِ دلار را شکل می‌دهند که مستقیم روی طلا اثر می‌گذارد.

اگر دادهٔ اشتغال ضعیف‌تر از انتظار باشد، احتمالِ بازگشتِ تقاضا برای طلا با کاهشِ انتظارِ نرخِ بهره تقویت می‌شود؛ برعکس، دادهٔ قوی‌تر می‌تواند فشارِ دلاری را ادامه دهد. ریسکِ ژئوپلیتیکِ خاورمیانه هم همچنان به‌عنوانِ کاتالیزورِ پس‌زمینه فعال است.