نفت با شعله‌های خاورمیانه به اوجِ سه‌ماهه رسید

جنگ، نه بازار، فرمان را در دست گرفت

هفته با از سرگیریِ حملاتِ نظامیِ آمریکا و ایران آغاز شد و شلیکِ موشک در خلیج‌فارس، شوکِ عرضه را عینی کرد. این‌بار ریسکِ ژئوپلیتیک به‌تنهایی موتورِ حرکت بود، نه دادهٔ اقتصادی یا سیاستِ پولی.

بازارهای سهام در آمریکا و اروپا واکنشِ ملایمی نشان دادند، اما بازارِ اوراق با افزایشِ بازده به‌روشنی نگرانی از تشدیدِ تنش را قیمت‌گذاری کرد. در همین حال دلار از همان ابتدای هفته افت را آغاز کرد و ین با رشدِ داده‌های ژاپن، بیشترین تقویت را در میانِ ارزها ثبت کرد. ذخایرِ نفتیِ آمریکا هم کمکی به آرام‌کردنِ بازار نکرد و روایتِ کمبودِ عرضه را تقویت کرد.

نزدیکِ سقفِ سه‌ماهه، اما نفس‌گیر

نفت هفته را در نزدیکیِ سقفِ سه‌ماهه بست و کلوز در بخشِ بالاییِ دامنهٔ هفتگی، قدرتِ خریداران را نشان می‌دهد. قیمت همچنان در محدودهٔ بالاییِ کانالِ سه‌ماهه معامله می‌شود و فاصلهٔ چندانی تا سقفِ این بازه ندارد.

میانگینِ متحرکِ بیست‌هفته‌ای به‌وضوح پایین‌تر از قیمتِ فعلی قرار دارد و روندِ صعودیِ چندهفته‌ای دست‌نخورده باقی مانده است. با این حال، دامنهٔ نوسانِ هفته بسیار گسترده بود که نشان می‌دهد بازار در بالای این محدوده حساس و پرنوسان شده است.

> بازارِ نفت این هفته بیشتر از هر چیز به اخبارِ میدانی گوش داد، نه به تقویمِ اقتصادی.

تقویمِ سنگین، تمرکز روی تورم

هفتهٔ پیشِ‌رو با انبوهی از داده‌های آمریکا شروع می‌شود؛ از اشتغال و تولیدکنندگان تا اوجِ ماجرا در پایانِ هفته با گزارشِ تورم. این داده می‌تواند مسیرِ دلار را که همین حالا ضعیف شده، دوباره تعیین کند و اثرِ مستقیمی روی قیمتِ نفت بگذارد.

اگر تنش‌های نظامی ادامه یابد، ریسکِ عرضه همچنان کفِ قیمتی نفت را حمایت می‌کند؛ اما هرگونه علائمِ آرامش در خاورمیانه می‌تواند اصلاحی سریع پس از این رشدِ شدید رقم بزند. توجه به احساسِ مصرف‌کننده در پایانِ هفته هم برای سنجشِ تقاضا اهمیت دارد.