فِیر‌ولیو‌گپ (FVG) — شکافِ عدمِ‌تعادل

FVG چیست؟

وقتی قیمت خیلی تند حرکت می‌کند، بینِ کندل‌ها یک «شکاف» می‌ماند: جایی که کندلِ اول و کندلِ سوم روی هم را نمی‌پوشانند. به این فاصله می‌گویند فِیر‌ولیو‌گپ یا عدمِ‌تعادل. این همان جابه‌جاییِ قوی است که کنارِ اردر‌بلاک هم دیدی.

چیزی که داده می‌گوید

ادعا این است که بازار برمی‌گردد و این شکاف را «پُر» می‌کند. آزمودیم:

سه نمونهٔ واقعی — یک FVGِ صعودی که پُر شد، یک نزولی که پُر شد، و یکی که پُر نشد (همان 10٪):

ولی یک تلهٔ مهم: «پُر شدن» یعنی قیمت برمی‌گردد داخلِ شکاف (~90٪). اما «برگشت از آن» فرق دارد — از این شکاف‌هایی که پُر می‌شوند، فقط ~58٪ واقعاً از همان‌جا برمی‌گردند (صعودی 63٪ / نزولی 54٪) در برابرِ سطحِ تصادفیِ ~40٪. یعنی ~42٪ مواقع پُر می‌شود و رد می‌شود (مثلِ همان چارتِ نزولی که فقط پُر کرد و بالا رفت). پس FVG یک هدفِ بازگشت است، نه سیگنالِ قطعیِ برگشت.

چرا کار می‌کند

بازار «عدمِ‌تعادل» را دوست ندارد. وقتی یک حرکتِ خیلی تند بخشی از قیمت‌ها را جا می‌اندازد، معمولاً برمی‌گردد و آن ناحیه را دوباره معامله می‌کند تا تعادل برقرار شود. این هم بخشی از همان پدیدهٔ جابه‌جاییِ قوی است — برای همین FVG و اردر‌بلاک معمولاً کنارِ هم‌اند.

یادت بماند

• FVG (عدمِ‌تعادل) ~90٪ مواقع پُر می‌شود.
• آن را به‌عنوانِ یک «هدفِ بازگشت» ببین، بعد از یک حرکتِ قوی.
• مثلِ اردر‌بلاک، راز در جابه‌جایی است.

نقطهٔ تصمیم: وسطِ گپ، نه پُر‌شدنِ کامل

یک نکتهٔ عملی: لازم نیست منتظرِ پُر‌شدنِ کاملِ گپ بمانی. اغلب واکنش از وسطِ گپ (نقطهٔ 50٪) شروع می‌شود — به آن «مرکزِ گپ» می‌گویند. پس همان نیمهٔ گپ نقطهٔ تصمیمِ اصلی است.

و مثلِ هر ساختارِ دیگر، فرکتال است: یک FVG روی تایمِ بالاتر خیلی قوی‌تر از همان الگو روی تایمِ پایین‌تر است — چون پشتِ جابه‌جاییِ تایمِ بالاتر پولِ بیشتری است.